

All-on-6 implant yaklaşımı, tamamen dişsiz veya kalan dişleri uzun dönem korunamayacak bir çenede sabit tam ark protezin genellikle altı implantla desteklenmesidir. Buradaki “altı” sayısı tek başına tedavinin kalitesini ya da uygunluğunu belirlemez. İmplantların çene içinde dağılımı, kemiğin hacmi ve niteliği, karşı çenedeki kuvvetler, protezin tasarımı, temizlenebilirlik ve kişinin genel sağlığı birlikte planlanır. Bazı hastalarda dört, bazılarında altı veya farklı sayıda implant biyomekanik ve protetik hedefe daha uygun olabilir.
All-on-6, kemik yetersizliği bulunan herkeste greftsiz uygulanabilen bir kısayol değildir. Arka bölgede sinüs, alt çene siniri ve kemik genişliği implant konumlarını sınırlar. Açılı implantlar mevcut kemiği kullanmaya yardımcı olabilir; ancak güvenli uzunluk, protez çıkışları ve hijyen korunmalıdır. Sabit dişlerin aynı gün takılması da otomatik bir özellik değildir. Primer stabilite, implantların dağılımı, cerrahi koşullar ve hastanın kuvvet riski uygunsa geçici sabit protez düşünülebilir; kalıcı protez çoğunlukla iyileşme ve doku stabilitesinden sonra hazırlanır.
Tam ark sabit implant protezinde eksik dişlerin her biri için ayrı implant yerleştirilmez. Çene boyunca stratejik noktalara dağıtılan implantlar birbirine bağlı bir protezi taşır. Altı implant, yükün daha fazla dayanak arasında paylaşılmasına ve bazı tasarımlarda protezin segmentlere ayrılmasına olanak verebilir. Ancak implantlardan biri uygun olmayan konumda veya zayıf kemikteyse sayı artışı tek başına avantaj oluşturmaz.
Tedavi üst veya alt çeneye uygulanabilir; iki çenenin anatomisi aynı değildir. Üst çenede kemik çoğunlukla daha düşük yoğunlukta olabilir ve arka bölgede maksiller sinüs bulunur. Alt çenede ön bölge yoğun kemik sunabilirken mental sinir ve arka bölgedeki mandibular kanal güvenli sınırları belirler. İmplant sayısı ve boyu, üç boyutlu görüntüleme ile protez odaklı plan üzerinden seçilir.
“All-on-6” ticari bir implant markasını anlatmaz. Farklı implant sistemleri ve üst yapı materyalleriyle uygulanabilen bir tedavi konseptidir. Hastanın implant markasından önce sistemin bilimsel takibi, parça erişimi, cerrahi-protetik plan ve bakım organizasyonunu sorgulaması daha anlamlıdır. Üst yapının vidalı veya simante olması, materyali ve geçici-kalıcı aşamaları ayrıca belirlenir.
Tam ark rehabilitasyonu yalnız cerrahi bir işlem değildir. Dişlerin görünümü, dudak desteği, konuşma, dikey boyut, gülme hattı ve temizleme alanları protez tasarımının parçasıdır. İmplantlar protezin planlandığı konuma göre yerleştirilmediğinde vida çıkışları görünür yüzeye gelebilir veya temizliği zor konturlar oluşabilir. Bu nedenle cerrah ve restoratif diş hekiminin ortak planı önemlidir.
İçerik Dt. Özlem Özcan tarafından hazırlanmış ve dental açıdan değerlendirilmiştir.
Tamamen dişsiz ve hareketli protezle yeterli tutuculuk ya da işlev sağlayamayan kişiler değerlendirilebilir. Uzun süredir dişsiz olan hastada kemik kaybı, çene ilişkisi ve dudak desteği ayrıntılı incelenir. Sabit bir protez hastanın hareketli protezden farklı temizlik alışkanlıkları edinmesini gerektirir. El becerisi veya bakım desteği yetersizse sabit tasarım teknik olarak yapılabilir olsa da uzun dönem hijyen zorlaşabilir.
İleri çürük, kırık, periodontal kemik kaybı veya başarısız restorasyonlar nedeniyle kalan dişlerin korunamadığı çenelerde çekimle birlikte tam ark planı gündeme gelebilir. Bütün dişleri sırf All-on-6 yapılacak diye çekmek uygun değildir. Her dişin restoratif ve periodontal prognozu ayrı değerlendirilir; kurtarılabilir dişler ile implant destekli seçeneklerin risk, süre ve bakım gereksinimleri karşılaştırılır.
Genel sağlık implant cerrahisi ve iyileşmeyi etkiler. Diyabetin kontrolü, sigara kullanımı, bağışıklık sistemi, kemik metabolizmasını etkileyen ilaçlar, radyoterapi öyküsü ve ağız hijyeni değerlendirilir. İleri yaş tek başına engel değildir; kişinin tıbbi stabilitesi, beklentisi ve bakım kapasitesi daha önemlidir. Kan sulandırıcılar kendi kararıyla kesilmez, gerekli tıbbi koordinasyon sağlanır.
Bruksizm ve güçlü kapanış, implant sayısı kadar protez materyali ve oklüzal tasarımı etkiler. İmplantların çevresinde doğal dişteki periodontal bağ bulunmadığı için kuvvet algısı ve dağılımı farklıdır. Aşırı kuvvette geçici protez kırığı, vida gevşemesi veya materyal aşınması görülebilir. Koruyucu gece plağı ve düzenli kapanış kontrolü uygun kişide planın parçası olabilir.
Kontrolsüz sistemik hastalık, aktif ağız enfeksiyonu, yetersiz hijyen ve tedavi sonrası bakımı sürdürememe durumlarında önce riskler yönetilir. Bu koşulların bazıları geçici olabilir; örneğin periodontal enfeksiyon kontrol altına alındıktan veya diyabet yönetimi iyileştirildikten sonra yeniden değerlendirme yapılabilir. “İmplant yapılamaz” ya da “herkese yapılır” şeklindeki iki uç yaklaşım doğru değildir.
Çenede altı implantı proteze uygun dağıtacak güvenli kemik alanı bulunmayabilir. Üst çene sinüsü, alt çene siniri, ileri yatay-dikey kemik kaybı ve çene ilişkisi ek cerrahi gerektirebilir. Kısa veya dar implant seçenekleri belirli vakalarda düşünülebilir; her anatomik yetersizliği çözmez. Kemik grefti, sinüs yükseltme, zigomatik implant veya hareketli implant üstü protez gibi alternatiflerin riskleri ayrı değerlendirilir.
Çok yüksek estetik beklenti ve gerçekçi olmayan “aynı gün kalıcı diş” talebi planlamayı zorlaştırabilir. Cerrahi günü takılan protez çoğunlukla geçicidir; doku iyileştikçe boşluklar ve görünüm değişebilir. Kalıcı protezde estetik ayrıntılar daha iyi düzenlenebilir. Hastanın ilk gün ile nihai sonuç arasındaki farkı anlaması gerekir.
Temizlik için gerekli boşlukları kabul etmeyen veya ara yüz araçlarını kullanamayacak kişilerde sabit protez çevresi riskli olabilir. Protezin diş etine sıfır baskıyla yapıştırılmış gibi görünmesi plak birikimini gizleyebilir. Bazı hastalarda çıkarılabilir implant üstü overdenture, günlük temizliği kolaylaştırıp dudak desteğini daha iyi sağlayabilir. Sabit seçenek her durumda daha üstün değildir.
Klinik muayenede yüz, gülme hattı, dudak desteği, ağız açıklığı, diş eti, dil alanı ve çene ilişkisi değerlendirilir. Kalan dişlerin hareketliliği, çürüğü ve periodontal desteği kaydedilir. Geçici protez kullanan hastanın mevcut protezinde sevdiği ve zorlandığı özellikler plan için değerli olabilir. Konuşma ve çiğneme beklentileri gerçek işlev üzerinden konuşulur.
Panoramik radyografi genel görünüm sağlar; implant konumlarının ayrıntılı değerlendirmesinde çoğunlukla konik ışınlı bilgisayarlı tomografi kullanılır. Üç boyutlu görüntü kemik genişliği, yükseklik, sinüs ve sinir ilişkisini gösterir. Görüntü tek başına plan değildir. Ağız taraması veya protez taslağıyla birleştirilerek implantın yalnız kemiğe sığması değil, doğru protez konumuna hizmet etmesi hedeflenir.
Dijital rehberli cerrahi belirlenen konumların ağıza aktarılmasına yardım edebilir. Rehberin oturması, görüntü ve taramaların eşleşmesi, cerrahi tolerans ve ağız açıklığı sonucu etkiler. Rehberli yaklaşım hatasız otomasyon değildir; hekim cerrahi sırasında anatomiyi ve primer stabiliteyi değerlendirerek planı değiştirebilir. Bazı vakalarda serbest el veya dinamik navigasyon tercih edilebilir.
Tanısal diş dizimi ya da dijital tasarım, diş boyu, dudak desteği ve konuşmayı cerrahiden önce değerlendirmeye yardım eder. Geçici protez için kapanış ve materyal kalınlığı planlanır. İmplantların vida kanalları estetik yüzeyden değil, mümkünse protezin işlevsel olarak uygun bölgelerinden çıkmalıdır. Bu yaklaşım “önce implant, sonra diş” sırasının doğuracağı kompromileri azaltır.
Kemik yetersizliği geniş bir ifadedir. Yatay incelik, dikey kayıp, düşük yoğunluk ve belirli bölgelerde anatomik engel farklı çözümler gerektirir. Altı implant yerleştirmek için yalnız toplam kemik miktarı değil, implantların ark boyunca dağılımı önemlidir. Ön bölgede yeterli kemik bulunması arka dayanak gereksinimini her zaman karşılamaz.
Açılı arka implantlar sinüs veya sinir gibi anatomik yapılardan kaçınarak mevcut kemiği kullanmaya ve protezin arka uzantısını azaltmaya yardımcı olabilir. Açının protez vidası çıkışı, implant bağlantısı ve temizlenebilirlikle uyumlu olması gerekir. Açılı implant kullanılması hatalı yerleşim anlamına gelmediği gibi, kemik greftinin bütün vakalarda gereksiz olduğu anlamına da gelmez.
Üst çenede sinüs yükseltme ve kemik grefti implantların daha arka ve dik konumlarda yerleştirilmesini sağlayabilir. Bu işlemler iyileşme süresini ve cerrahi kapsamı artırabilir. Greftsiz alternatif ile greftli plan; implant dağılımı, protez uzunluğu, komplikasyon riski ve hastanın tercihleri üzerinden karşılaştırılır. Sadece daha hızlı olduğu için biyomekanik açıdan zayıf bir plan seçilmez.
İleri üst çene kaybında zigomatik implantlar elmacık kemiğinden destek alabilir; bu ileri cerrahi ayrı eğitim ve risk yönetimi gerektirir. Her kemik yetersizliği olan kişi için standart All-on-6 uygulaması değildir. Alt çenede sinir konumu ve kemik genişliği, kısa implant veya greft seçimini etkiler. Üç boyutlu plan olmadan “kemik yok ama yapılır” vaadi verilmemelidir.
İlk aşama tanı ve planlamadır. Sağlık öyküsü, ilaçlar, kanama riski, sigara, periodontal durum ve görüntüler değerlendirilir. Gerekirse enfeksiyon odakları tedavi edilir, hijyen eğitimi verilir ve geçici protez tasarımı hazırlanır. Sedasyon veya genel anestezi gereksinimi kişinin kaygısı, cerrahi kapsam ve tıbbi durumla belirlenir; lokal anestezi birçok vakada yeterli olabilir.
Cerrahi seansta korunamayacak dişler çekilebilir, enfekte dokular temizlenir ve implantlar planlanan konumlara yerleştirilir. Çekim soketleri ve kemik defektleri için greft gereksinimi cerrahi sırasında netleşebilir. Her implantın primer stabilitesi ölçülür. Planlanan altı implanttan birinin uygun stabilite göstermemesi hâlinde geçici protez ve yükleme planı değişebilir.
İmplantlar aynı gün sabit geçici proteze bağlanabilir veya iyileşme döneminde hareketli geçici protez kullanılabilir. Hemen yüklemede implantların rijit biçimde birbirine bağlanması ve kapanışın kontrollü düzenlenmesi önemlidir. “Aynı gün diş” kalıcı protez anlamına gelmez ve implantların biyolojik olarak kemikle bütünleştiği anlamına gelmez. İlk haftalarda yumuşak beslenme ve bakım talimatları izlenir.
İyileşme sonrasında doku ve implantlar değerlendirilir, dijital ya da geleneksel ölçü alınır. Pasif uyum, dikey boyut, orta hat, fonetik ve estetik provalar yapılır. Kalıcı protez vida torkları ve kapanış kontrolüyle teslim edilir. İlk teslim tedavinin son kontrolü değildir; doku adaptasyonu, hijyen ve mekanik parçalar düzenli izlenir.
Hemen yükleme, implantların yerleştirilmesinden kısa süre sonra sabit geçici protezin bağlanmasıdır. Karar implant sayısından çok primer stabilite, kemik niteliği, yerleşim dağılımı ve protezin kuvveti paylaşma kapasitesine dayanır. İmplantlar yeterli stabilite göstermiyorsa erken kuvvet mikromobiliteyi artırabilir ve kemik bütünleşmesini olumsuz etkileyebilir.
Çekim sonrası enfeksiyon, büyük greft, kontrolsüz bruksizm ve uygun olmayan kapanış yükleme kararını etkileyebilir. Bazı implantlar yük dışı bırakılabilir veya hareketli geçici protez seçilebilir. Hastanın sabit geçici beklentisi cerrahi güvenliğin önüne geçmez. Plan A ve alternatif plan işlemden önce konuşulmalıdır.
Geçici protez materyali iyileşme döneminde kırılabilir veya aşınabilir. Bu her zaman implant kaybı anlamına gelmez, ancak kuvvet ve uyum kontrolü gerektirir. Hasta protezi kendi yapıştırıcısıyla onarmamalı; hareket, çatlak veya tıklama fark ederse kliniğe başvurmalıdır. Kırılan geçici protez implantlara düzensiz yük aktarabilir.
İyileşme sırasında protez altındaki doku değişir ve boşluklar oluşabilir. Bu alanlar temizliği etkiler; geçici protez gerektiğinde düzenlenir. Kalıcı protez doku stabilitesinden sonra hazırlanarak estetik, fonetik ve hijyen konturları yeniden değerlendirilir. Aynı gün geçici diş verilmesi tedavi süresinin aynı gün bittiği anlamına gelmez.
Geçici tam ark protez iyileşme dönemindeki değişikliklere uyum sağlamak, estetik ve konuşmayı test etmek ve implantları birbirine bağlamak için tasarlanır. Materyali kalıcı proteze göre daha kolay onarılabilir olabilir; aşınma ve kırılmaya daha yatkındır. Hekim bu aşamada diş boyu, dudak desteği ve kapanışla ilgili geri bildirim toplar.
Kalıcı protez metal-akrilik, titanyum altyapılı kompozit, monolitik veya katmanlı zirkonya gibi farklı yapılarda olabilir. Her materyalin ağırlık, onarılabilirlik, aşınma, ses iletimi ve estetik özellikleri vardır. Zirkonya güçlü ve renk stabil olabilir; karşı dişte kuvvet ve kırık-onarım planı dikkate alınır. Tek bir materyal herkeste en iyi değildir.
Vidalı protez bakım ve onarım için çıkarılabilir; vida kanalları kompozitle kapatılır. Simante protezde artık siman peri-implant dokular için risk oluşturabilir ve tam ark yapılarda geri erişim zorlaşabilir. Bağlantı seçimi implantların açısı, estetik ve sistem tasarımına göre belirlenir. Vidalı olması hastanın protezi evde çıkaracağı anlamına gelmez.
Pasif uyum kritik bir hedeftir. Geniş bir ark üzerinde küçük uyumsuzluklar vidalara ve implantlara stres aktarabilir. Klinik ve laboratuvar doğrulama indeksleri, dijital ölçü ve altyapı provası kullanılabilir. Dijital yöntemler avantaj sunsa da uzun ark doğruluğu, tarama protokolü ve cihazla ilişkilidir.
Altı implant uygun dağıtıldığında protez desteğini artırabilir ve bir implantın gelecekte kaybı durumunda yeniden tasarım için seçenek sağlayabilir. Bazı vakalarda segmentli sabit protezler planlanabilir. Arka dayanaklar protez uzantısını azaltabilir. Bu olası avantajlar, daha fazla implantın her durumda daha yüksek başarı sağladığı anlamına gelmez.
Daha fazla implant daha fazla cerrahi alan, maliyet ve temizlenecek bağlantı noktası demektir. Anatomik sınırlara uymak için implantların birbirine çok yakın yerleştirilmesi kemik ve protez tasarımını olumsuz etkileyebilir. Dağılım sayıdan daha önemlidir. Dört uygun implant, altı kompromize implanttan daha rasyonel olabilir.
Sabit protez hareketli proteze göre çiğneme ve psikolojik konfor sağlayabilir; ancak doğal diş gibi temizlenmez. Protez altına özel fırça, superfloss veya su püskürtmeli cihazla erişim gerekir. Doku çekilmesi, gıda birikimi ve konuşma değişikliği görülebilir. Hastanın bakım sorumluluğu işlemden önce gösterilmelidir.
İmplant ve protez komplikasyonları mümkündür: peri-implant mukozitis, peri-implantitis, vida gevşemesi, protez kırığı, yapay diş aşınması ve implant kaybı bunlar arasındadır. Düzenli bakım riskleri sıfırlamaz, erken saptamayı ve yönetimi kolaylaştırır. Başarı yalnız protezin ağızda kalması değil, ağrısız, temizlenebilir ve işlevsel olmasıyla değerlendirilir.
İyileşmenin ilk döneminde cerrahi alan hekimin önerdiği şekilde temizlenir. Fırçalama, antiseptik ürün ve beslenme talimatları cerrahi kapsamına göre değişebilir. Sert gıdalarla geçici protezi test etmek uygun değildir. Şişlik ve morarma belirli ölçüde görülebilir; artan ağrı, ateş, kötü tat, durmayan kanama veya protez hareketinde klinikle iletişim kurulur.
Kalıcı protez çevresinde yumuşak fırça, tek demetli fırça, ara yüz fırçası, superfloss ve su püskürtmeli cihazlardan uygun olanlar kullanılır. Ara yüz fırçası çok büyükse dokuyu yaralayabilir, çok küçükse plak uzaklaştıramaz. Protez altındaki boşluğun erişilebilir olması gerekir. Hekim veya hijyen uzmanı yöntemi ağız içinde göstermelidir.
Profesyonel kontrolde yalnız röntgen alınmaz; plak, kanama, cep, protez hareketi, vida kanalları, kapanış ve materyal aşınması değerlendirilir. Radyografi klinik bulgu ve risk aralığına göre kullanılır. Protez gerekirse hekim tarafından çıkarılıp temizlenebilir ve parçalar kontrol edilir. Her ziyarette çıkarma zorunlu değildir.
Sigara ve kontrolsüz diyabet peri-implant hastalık riskini artırabilir. Bruksizmde gece plağı ve kapanış takibi önemlidir. İmplantların uzun dönem bakımı doğal diş bakımından farklı araçlar gerektirebilir. Kanama veya kötü koku varken yalnız gargara kullanmak mekanik plak ve protez uyumsuzluğunu çözmez.
Cerrahi sonrası ilk günlerde ılık, yumuşak ve besleyici gıdalar seçilir. Çok sıcak yiyecekler kanama ve rahatsızlığı artırabilir; sert kabuk, kuruyemiş ve çekirdek geçici protez ile implantlara aşırı yük verebilir. Hemen yüklenen protezin sabit olması, kemik bütünleşmesinin tamamlandığı anlamına gelmez. Hekimin belirlediği yumuşak diyet süresine uyulmalıdır.
Beslenme yalnız püre ve şekerli içeceklerden oluşmamalıdır. Protein, enerji ve sıvı alımı iyileşme için önemlidir. Diyabet, böbrek hastalığı veya özel diyet bulunan kişiler kendi hekimlerinin planına uygun seçim yapmalıdır. Tek taraflı çiğneme yerine geçici protez üzerinde dengeli ve hafif kuvvet hedeflenir.
Kalıcı protezden sonra gıdalar kademeli çeşitlendirilir. Buz, sert kabuk ve dişle paket açma gibi doğal dişe de zarar verecek alışkanlıklardan kaçınılır. Yiyeceklerin protez altına girmesi kontur veya hijyen alanı ile ilişkili olabilir; hastanın hiç boşluk olmaması talebi temizliği engelleyebilir. Uygun araçlarla yemek sonrası bakım yapılır.
Dişlerin konumu, palatinal kalınlık ve dikey boyut özellikle “s”, “f” ve “v” seslerini etkileyebilir. Geçici protez, nihai biçim için fonetik deneme sağlar. İlk günlerde dil yeni yüzeye uyum gösterebilir; kalıcı pelteklik veya hava kaçağında kontur değerlendirilir. Protezin sadece ön görünümü değil arka yüzü ve dil alanı önemlidir.
İleri kemik kaybında kaybolan diş eti ve dudak desteğini sabit protezin pembe bölümü yerine koyabilir. Çok hacimli tasarım temizliği ve konuşmayı zorlaştırabilir. Hareketli implant üstü protez bazı hastalarda dudak desteğini daha kolay sağlar. Bu nedenle “sabit” tercihi estetik hedeflerle birlikte değerlendirilir.
Gülme hattı yüksekse protez-diş eti birleşimi görünür olabilir. Cerrahi kemik düzenlemesi ve diş eti geçiş çizgisi planlanır. Fazla kemik kaldırmak geri dönüşsüzdür; yetersiz alan ise kalın veya kısa dişler oluşturabilir. Tanısal tasarım, bu dengeyi cerrahiden önce görmeyi sağlar.
Yanıt implantın yeri, kalan implantların dağılımı, protez altyapısı ve kaybın nedenine bağlıdır. Bazı altı implantlı tasarımlarda protez geçici olarak kalan implantlarla kullanılabilir veya yeni implant eklenebilir. Başka bir durumda geniş uzantı ve aşırı kuvvet oluşacağı için protezin yeniden tasarlanması gerekir. Altı sayısı otomatik yedekleme sağlamaz.
İmplant kaybında enfeksiyon, primer stabilite, sigara, sistemik durum, oklüzal yük ve protez uyumu araştırılır. Nedeni değerlendirmeden aynı bölgeye yeni implant yerleştirmek sorunu tekrarlayabilir. Kemik iyileşmesi veya greft gerekebilir. Geçici protez yükten arındırılarak tedavi süresince uyarlanır.
Kalan implantlar ve peri-implant dokular da incelenir. Vida gevşemesi veya altyapı kırığı implant kaybıyla karışabilir. Erken hareket fark edildiğinde protezle çiğnemeye devam etmek yerine kontrol alınmalıdır. Profesyonel değerlendirme, yalnız görünen boşluğa değil bütün ark sistemine yönelir.
Hastanın kullandığı hareketli tam protez, dişlerin konumu, dudak desteği, dikey boyut ve konuşma hakkında başlangıç bilgisi verir. Rahat ettiği alanlar ile vuruk, oynama ve estetik şikâyetleri kaydedilir. Uygunsa mevcut protez görüntüleme sırasında radyografik rehbere veya geçici planlamaya dönüştürülebilir. Ancak kötü uyumlu bir protezin diş dizimini aynen kopyalamak doğru değildir; yeni tedavi yüz ve çene ilişkisine göre yeniden tasarlanır.
Uzun süre dişsiz kalan hastada dudak ve yanak dokuları hacim kaybına uyum sağlamış olabilir. Sabit protez kayıp diş eti dokusunu pembe materyalle yerine koyabilir, fakat çok hacimli tasarım konuşma ve temizliği zorlaştırır. Hareketli implant üstü protez dudak desteği açısından bazı hastalarda daha elverişli olabilir. Sabit isteği, estetik ve hijyen sonuçları görülmeden tek hedef hâline getirilmez.
Geçici diş dizimiyle gülme hattı, diş boyu ve sesler denenebilir. Bu kayıt cerrahi kemik düzenlemesi miktarını ve implantların protetik çıkışını etkileyebilir. Dental implant tedavisi için genel cerrahi uygunluk kadar tam arkta yüz desteğinin geri kazanılması da değerlendirilir. Hastanın eski fotoğrafları doğal diş boyu ve gülümseme hakkında yardımcı olabilir.
Peri-implant mukozitis implant çevresi yumuşak dokuda kanama ve iltihapla seyreder; kemik kaybı yoksa plak kontrolü ve profesyonel bakım ile geri dönebilir. Peri-implantitis ise ilerleyen destek kemiği kaybını içerir ve daha kapsamlı tedavi gerektirir. Ağrı her zaman erken belirti değildir. Kanama, akıntı, kötü tat ve protez altında temizlik güçlüğü kontrol gerektirir.
Tedavide protez konturu ve erişim değerlendirilir. Hasta doğru araçla bile bölgeye ulaşamıyorsa yalnız daha sık fırçalama önerilmesi yeterli olmaz; protez hekim tarafından çıkarılabilir veya konturu düzenlenebilir. Mekanik yüzey temizliği, risk faktörlerinin kontrolü ve seçilmiş vakalarda cerrahi yaklaşımlar kullanılabilir. Antibiyotik tek başına plak tutan tasarımı ve yüzeydeki biyofilmi ortadan kaldırmaz.
Sigaranın bırakılması, diyabet kontrolü ve düzenli destekleyici bakım önemlidir. İmplant sayısının altı olması hastalığa karşı koruma sağlamaz; daha fazla bağlantı noktası düzenli kontrol gerektirir. Erken mukozal kanama fark edildiğinde müdahale etmek, ileri kemik kaybını beklemekten daha koruyucudur.
Hayır; genellikle altı implant birbirine bağlı tam ark sabit protezi destekler.
Kemik kaybının yeri ve derecesine göre açılı implant, greft veya farklı protez seçenekleri değerlendirilir.
Primer stabilite ve klinik koşullar uygunsa sabit geçici protez takılabilir; kalıcı protez çoğunlukla iyileşmeden sonra hazırlanır.
Birçok vaka lokal anesteziyle yapılabilir; sedasyon veya genel anestezi gereksinimi tıbbi durum ve cerrahi kapsamla belirlenir.
Sabit protez hasta tarafından çıkarılmaz; bakım veya onarım gerektiğinde diş hekimi tarafından sökülebilir.
Fırçalamaya ek olarak protez altı için ara yüz fırçası, özel diş ipi veya uygun su püskürtmeli cihaz gerekir.
Her durumda değil; çalışmalar uygun seçilmiş vakalarda iki yaklaşımın da çalışabildiğini, dağılım ve planın belirleyici olduğunu gösterir.
Geçici veya kalıcı protezde kırık, aşınma ve vida sorunları görülebilir; bruksizm ve kapanış düzenli izlenir.
All-on-6, uygun hastada sabit tam ark rehabilitasyonu sağlayabilen bir seçenektir. Altı implantın varlığı kemik greftini, komplikasyonu veya implant kaybını ortadan kaldırmaz; implantların proteze uygun dağılımı, primer stabilite, ferrule değil burada protez altyapısının pasif uyumu, hijyen ve kuvvet yönetimi önemlidir. Hemen yükleme ise cerrahi gününde nihai tedavinin tamamlandığı anlamına gelmez.
Karar yalnız “daha çok implant daha iyidir” düşüncesiyle verilmemelidir. Dört, altı veya farklı sayıda implant; anatomi, gelecekteki olası kayıplar, segmentasyon, cerrahi kapsam ve hastanın bakım kapasitesine göre seçilir. Gerçekçi plan, geçici ve kalıcı protez aşamalarını, olası ek cerrahileri ve uzun dönem profesyonel bakımı baştan içerir.