

Diş implantı MR çekimine engel mi? sorusunun kısa cevabı, çoğu modern dental implantın MR incelemesini otomatik olarak engellemediğidir. Bununla birlikte MR güvenliği yalnızca “ağızda implant var” bilgisiyle değerlendirilmez. İmplantın ve protez bileşenlerinin materyali, incelenecek vücut bölgesi, cihazın özellikleri ve hastadaki diğer tıbbi metal veya elektronik cihazlar radyoloji ekibi tarafından birlikte ele alınır.
Titanyum ve titanyum alaşımları dental implantlarda yaygın kullanılır ve güçlü biçimde ferromanyetik değildir. Asıl pratik sorun çoğu zaman implantın hareket etmesi değil, özellikle baş-boyun görüntülerinde metalin çevresinde görüntü bozulması oluşturabilmesidir. Artefakt adı verilen bu bozulma, tanısal alan implantın yakınındaysa radyoloğun sekans veya görüntüleme yöntemi seçimini etkileyebilir.
Manyetik rezonans görüntüleme, güçlü manyetik alan ve radyo frekans dalgaları kullanarak vücudun ayrıntılı görüntülerini oluşturur. İyonlaştırıcı radyasyon kullanmaz. MR ortamında bazı ferromanyetik nesneler çekilebilir, elektronik cihazlar etkilenebilir veya bazı materyallerde ısınma ve görüntü bozulması görülebilir. Bu yüzden çekim öncesi güvenlik formunda tüm implantlar ve vücutta bulunan cihazlar sorgulanır.
Dental implant, çene kemiği içindeki implant gövdesiyle bunun üzerine bağlanan abutment, vida ve kron ya da protezden oluşur. Bu parçaların hepsi aynı materyalden olmak zorunda değildir. Radyoloji birimine yalnızca “implantım titanyum” demek yerine varsa implant kartını, marka-model bilgisini ve tedavi tarihini vermek daha doğru değerlendirme sağlar.
İçerik Dt. Özlem Özcan tarafından hazırlanmış ve dental açıdan değerlendirilmiştir.
Bu içerik genel MR güvenlik yaklaşımını açıklar; belirli bir cihaz veya implant için çekim izni vermez. Son güvenlik kararı, incelenecek bölge ve MR sistemi bilinerek radyoloji hekimi ve teknisyen tarafından verilir. Kalp pili, koklear implant, nörostimülatör, damar klipsi veya vücutta metal parça gibi diğer unsurlar ayrıca bildirilmelidir.
Modern dental implantların büyük bölümü titanyum veya titanyum alaşımından üretilir. Bu materyallerin manyetik davranışı, MR ortamında yüksek risk oluşturan ferromanyetik metallerden farklıdır. FDA’nın hasta bilgilendirmesinde de dental implantların MR veya röntgen görüntülerini bozabileceği, ancak dental implantlarla ilişkili MR kaynaklı bilinen bir olumsuz olay bulunmadığı belirtilir.
Bu bilgi her ürün için bağımsız uygunluk belgesi yerine geçmez. Eski tarihli, markası bilinmeyen veya farklı metal bileşenler içeren restorasyonlarda ürün bilgisi istenebilir. Ayrıca implant gövdesi güvenli kabul edilse bile mıknatıslı protez tutucuları veya çıkarılabilir metal parçalar ayrı değerlendirilmelidir.
Hayır. Bir materyalin MR ortamında kabul edilebilir olması, görüntüyü hiç etkilemeyeceği anlamına gelmez. Dental implant çevresinde sinyal kaybı, şekil bozulması veya parlak-karanlık alanlar oluşabilir. Bu etkiler ağız, çene, yüz, sinüs veya beyin gibi implanta yakın alanlar incelendiğinde daha önemli olabilir; diz veya bel gibi daha uzaktaki bölgelerde tanısal etki genellikle daha sınırlıdır.
| Durum | Temel soru | İzlenecek yaklaşım |
|---|---|---|
| Bel veya diz MR’ı | İmplant çekim alanından uzak mı? | İmplant bildirilir; radyoloji standart güvenlik kontrolünü yapar |
| Baş-boyun MR’ı | Artefakt hedef dokuyu kapatır mı? | Sekans ayarı veya alternatif görüntüleme değerlendirilebilir |
| Marka bilinmiyor | Materyal ve ürün koşulları doğrulanabiliyor mu? | Diş hekimi kaydı ve implant kartı araştırılır |
| Mıknatıslı protez parçası | Çıkarılabilir bileşen var mı? | Radyoloji ve diş hekimi talimatıyla parça yönetilir |
| Başka tıbbi implant var | Esas güvenlik kısıtı hangi cihaz? | Her cihaz ayrı marka-model bilgisiyle incelenir |
Artefaktın büyüklüğü yalnızca metalin türüne bağlı değildir; implantın sayısı ve konumu, protez alaşımı, MR alan gücü ve kullanılan sekans da etkilidir. Radyolog görüntüleme protokolünü değiştirebilir veya klinik soruya göre bilgisayarlı tomografi ya da başka bir yöntemin daha yararlı olduğuna karar verebilir.
Zirkonya seramik bir materyaldir ve metalik ferromanyetik davranış göstermez. Ancak hastaların “zirkonyum diş” dediği restorasyon, zirkonya kronun altında metal destek, vida, abutment veya implant gövdesi içerebilir. Restorasyonun görünen beyaz kısmına bakarak tüm bileşenlerin materyali anlaşılamaz.
İmplant üstü zirkonya kron ile zirkonya implant da aynı değildir. Birincisinde çene içindeki implant çoğunlukla titanyum olabilir; ikincisinde implant gövdesi zirkonyadır. Radyoloji ekibine işlem türü ve mevcut kayıtlar aktarılmalıdır. İmplant materyallerinin klinik farkları zirkonya ve titanyum implant karşılaştırması içeriğinde ele alınacaktır.
Sabit implant kronları ve köprüler hasta tarafından çıkarılmaz. Bunları MR öncesinde sökmek çoğu zaman gerekmez; gerekli olup olmadığına diş hekimi ve radyoloji ekibi karar verir. Hastanın protezi pense, tornavida veya benzeri araçlarla gevşetmeye çalışması bağlantı vidasına, implanta ve çevre dokulara zarar verebilir.
İmplant destekli hareketli protezler ise ağızdan çıkarılabilir. Protezde metal iskelet, tutucu parça veya mıknatıs bulunabileceği için çekim öncesi radyoloji personelinin talimatına göre çıkarılır. İşitme cihazı, takı ve diğer çıkarılabilir metal eşyalar da kurumun güvenlik prosedürüne göre yönetilir.
Randevu alınırken ağızda dental implant bulunduğu söylenmelidir. İmplant kartı varsa çekime götürülür. Kart bulunmuyorsa tedaviyi yapan klinikten marka, model, materyal ve yerleştirme tarihini gösteren kayıt istenebilir. Eski tedavilerde bütün bilgiler bulunamayabilir; bu durumda radyoloji birimi belirsizliği kendi güvenlik prosedürleri içinde değerlendirir.
Dental implanttan daha önemli olabilecek kalp pili, beyin pili, koklear implant, insülin pompası, damar klipsi, metal şarapnel veya göz çevresinde metal iş öyküsü eksiksiz paylaşılmalıdır. Gebelik olasılığı, böbrek hastalığı ve kontrast madde alerjisi gibi bilgiler de çekimin türüne göre önem taşıyabilir.
Önce tedaviyi yapan klinik veya hastane arşivine başvurulur. Fatura, tedavi raporu, ürün tanımlama kartı veya eski radyografi implant sistemini belirlemeye yardımcı olabilir. Kliniğe ulaşılamıyorsa mevcut protez ve radyografiler bir diş hekimi tarafından incelenebilir; ancak yalnızca görüntüden marka ve alaşımı kesin belirlemek her zaman mümkün değildir.
Bilgi bulunamadığında MR randevusunu kendi kendine iptal etmek yerine radyoloji birimiyle görüşülmelidir. Klinik ihtiyacın aciliyeti, incelenecek bölge ve diğer görüntüleme seçenekleri hekimler tarafından değerlendirilir. MR güvenlik ekibi bazı durumlarda ek belge isteyebilir veya farklı yöntem önerebilir.
Dental implantla ilişkili ciddi MR olayı bildirimleri bulunmamakla birlikte hasta çekim sırasında her türlü olağan dışı ısınma, çekilme hissi veya ağrıyı görevliye bildirmelidir. MR cihazında hasta ile teknisyen arasında iletişim sistemi ve gerektiğinde çekimi durdurmak için alarm düzeneği bulunur. Kaygısı veya kapalı alan korkusu olan kişiler bunu randevudan önce söylemelidir.
İmplant bölgesinde çekim öncesinde zaten ağrı, şişlik veya hareket varsa sorun MR’dan bağımsız olabilir. Bu belirtiler implant çevresi iltihap, gevşek üst yapı veya başka bir diş probleminden kaynaklanabilir. Uyarı bulguları için başarısız implant belirtileri sayfası yol gösterir; tanı için klinik muayene gerekir.
Sorunsuz bir çekimden sonra yalnızca dental implant bulunduğu için rutin dışı kontrol çoğunlukla gerekmez. Protezde yeni hareket, ısırma değişikliği, ağrı veya doku hassasiyeti hissedilirse diş hekimine başvurulabilir. Belirti yoksa mevcut periyodik implant bakım planı sürdürülür.
Baş-boyun MR raporunda “metal artefaktı nedeniyle değerlendirme kısıtlı” ifadesi bulunabilir. Bu implantın zarar gördüğünü değil, görüntünün belirli bir alanında tanısal kalitenin azaldığını anlatır. Raporu isteyen hekim, klinik sorunun yanıtlanıp yanıtlanmadığına göre ek inceleme gerekip gerekmediğine karar verir.
İmplantla görüntülenecek doku birbirine yakınsa radyolog, klinik soruyu ve beklenen artefaktı birlikte değerlendirir. Örneğin diz MR’ında ağızdaki implant genellikle hedef bölgeden uzaktır; çene eklemi, ağız tabanı, sinüs veya baş-boyun tümörü incelemesinde implant çevresindeki bozulma daha doğrudan önem taşıyabilir. Birden fazla implant ve geniş metal destekli köprü, tek bir implant üstü seramik krona göre farklı görüntü etkisi oluşturabilir.
MR cihazının alan gücü ve seçilen sekans artefaktın büyüklüğünü etkileyebilir. Radyoloji ekibi dilim yönünü, bant genişliğini, voksel boyutunu veya metal etkisini azaltmaya yönelik sekansları değiştirebilir. Bu teknik ayarlar hasta tarafından seçilmez; görüntülenmek istenen yapı ve cihazın olanakları doğrultusunda yapılır. Çekim süresinin uzaması veya ek görüntü alınması implantta sorun olduğu anlamına gelmez.
Bazen metal artefaktı klinik sorunun yanıtlanmasını engeller. Bu durumda bilgisayarlı tomografi, ultrason, direkt radyografi veya başka bir yöntem düşünülebilir. Alternatif yöntemin de kendine ait yararları ve sınırlamaları vardır. Örneğin tomografi kemik yapılar için yararlı olabilir fakat iyonlaştırıcı radyasyon kullanır; ultrason derin ve kemikle çevrili dokuları aynı biçimde göstermez. Seçim, hangi hastalığın araştırıldığına göre istemi yapan hekim ve radyolog tarafından yapılır.
Dental implantı çekimden önce çıkarmak, yalnızca görüntüde bozulma olasılığı nedeniyle rutin bir yaklaşım değildir. Kemikle bütünleşmiş implantın çıkarılması cerrahi işlem, kemik kaybı ve iyileşme dönemi gerektirir. Sorun üst yapıdan kaynaklanıyorsa ve tanısal gereklilik çok yüksekse, çıkarılabilir veya sökülebilir protez parçaları diş hekimiyle planlanabilir. Bu karar, görüntü kalitesindeki olası kazanç ile dental müdahalenin yükü karşılaştırılarak verilir.
MR raporunu yorumlarken “implant nedeniyle sınırlı değerlendirme” ifadesiyle “implantta patoloji” ifadesi karıştırılmamalıdır. Artefakt teknik bir görüntüleme sınırlamasıdır. İmplant çevresinde enfeksiyon veya kemik kaybı şüphesi varsa dental muayene ve bu soruya uygun radyografik yöntem gerekir. MR, dental implantın rutin osseointegrasyon kontrolü için standart inceleme değildir.
Baş-boyun bölgesinde radyoterapi veya büyük cerrahi planlanıyorsa dental implantların yeri tedavi ekibiyle paylaşılır. Gereken bilgi yalnızca MR güvenliği değildir; implant çevresindeki dokuların durumu ve ağız bakım planı da önemli olabilir. Onkoloji, radyoloji ve diş hekimliği ekipleri arasındaki iletişim, çekim ve sonraki tedavinin birbiriyle uyumlu yürütülmesini sağlar.
MR randevusu sırasında bilgi akışını kolaylaştırmak için implant kartının fotoğrafı telefonda saklanabilir; ancak kartın tüm yüzleri ve ürün numaraları okunabilir olmalıdır. Birden fazla implant farklı tarihlerde yapıldıysa her birinin aynı marka olduğu varsayılmamalıdır. Radyoloji formunda dental implantın yanı sıra geçmiş ameliyatlarda yerleştirilen plak, vida veya başka cihazlar da ayrı ayrı belirtilir. Diş hekiminin “implant var” notu, diğer tıbbi cihazların güvenlik değerlendirmesinin yerine geçmez.
Hastalar bazen MR ile panoramik röntgeni karıştırabilir. Panoramik röntgen ve dental tomografi X ışını kullanır; MR farklı bir fiziksel yöntemle çalışır. İmplantın röntgende görünmesi veya metal yoğunluğu oluşturması, MR’da yüksek risk taşıdığı sonucunu doğurmaz. Aynı şekilde MR’ın iyonlaştırıcı radyasyon içermemesi, tüm kişiler ve cihazlar için ön kontrol gereksiz demek değildir. Her yöntemin güvenlik soruları farklıdır.
Çekim başka bir merkezde yapılacaksa radyoloji ekibiyle önceden görüşmek, randevu gününde belge eksikliği nedeniyle gecikmeyi azaltabilir. Özellikle marka bilgisi olmayan eski implant, mıknatıslı tutucu ya da başka tıbbi implant varlığında telefonla ön değerlendirme istenebilir. Radyoloji birimi ek belge talep ederse bu durum implantın tehlikeli olduğunu değil, kendi cihazı ve protokolü için yeterli doğrulama yapmak istediğini gösterir.
MR biriminin sorduğu metal soruları yalnızca diş implantıyla ilgili değildir. Kalp pili, koklear implant, damar klipsi, insülin pompası, nörostimülatör, gözde metal parça ve vücutta kalan cerrahi materyaller farklı riskler taşıyabilir. Diş implantının çoğunlukla titanyum olması, diğer cihazların sorgulanmasını gereksiz kılmaz. Hasta formu eksiksiz doldurmalı ve emin olmadığı cihazlar için marka-model kaydı getirmelidir.
Radyoloji ekibi taramanın alanını, cihazın manyetik alan gücünü ve kişinin tüm implantlarını birlikte değerlendirir. “Daha önce MR çektirdim” bilgisi yardımcı olsa da yeni takılan cihaz veya farklı bir MR sistemi varsa tarama yeniden yapılır. Nihai uygunluk kararı MR güvenlik ekibine aittir; diş hekimi kullanılan dental parçalar hakkında bilgi sağlar.
Dental implantlarda yaygın kullanılan titanyum ve titanyum alaşımları ferromanyetik materyaller gibi güçlü çekim göstermez. Kemiğe bütünleşmiş küçük implant gövdesinin MR alanında yer değiştirmesi beklenen temel sorun değildir. Bununla birlikte kesin değerlendirme kullanılan sistemin belgelerine, protez parçalarına ve tarama koşullarına göre yapılır. Hastaya “ağızda metal varsa MR olmaz” şeklinde genel yasak konmamalıdır.
İmplant üstündeki kron veya köprüde farklı metaller bulunabilir. Kobalt-krom altyapı, paslanmaz çelik parçalar veya mıknatıslı protez tutucuları görüntü kalitesini daha fazla etkileyebilir. Hareketli ve mıknatıslı parça varsa MR öncesinde çıkarılması veya üretici talimatının doğrulanması gerekebilir. Sabit parçalar hasta tarafından sökülmemelidir.
Metal, manyetik alanın yerel olarak bozulmasına neden olarak görüntüde sinyal kaybı, gölgelenme veya geometrik bozulma oluşturabilir. Artefakt çoğunlukla implantın yakın çevresinde belirgindir. Diz veya bel MR’ında ağızdaki implantın hedef bölgeyi etkilemesi beklenmezken çene, yüz, beyin tabanı veya boyun görüntülerinde bazı anatomik alanlar örtülebilir.
Artefakt güvenlik problemiyle aynı değildir. Hasta zarar görmeden çekim tamamlanabilir, fakat hekim aradığı dokuyu net göremeyebilir. Radyolog sekansları, görüntüleme düzlemini veya parametreleri değiştirerek metal artefaktını azaltmaya çalışabilir. Gerekirse farklı görüntüleme yöntemi seçilir; karar araştırılan hastalığa göre verilir.
MR istemini yapan hekim, incelenecek bölgenin dental implantlara yakınlığını bilmelidir. Radyoloji birimine implant sayısı, bölgesi ve üst yapının materyali aktarılır. Eski panoramik röntgen veya implant kartı metalin konumunu göstermeye yardımcı olabilir. Görüntü kalitesinin kritik olduğu küçük bir anatomik alan varsa çekim protokolü önceden konuşulabilir.
Metal artefakt azaltma teknikleri her cihazda aynı değildir. Daha uzun çekim veya farklı sekans gerekebilir. Hastanın hareket etmesi artefaktı artırabileceğinden rahat pozisyon ve iletişim önemlidir. Görüntü yine tanısal değilse bilgisayarlı tomografi, ultrason veya başka yöntemler klinik soruya göre değerlendirilebilir.
Yeni yerleştirilen dental implant için MR’ın otomatik olarak aylarca ertelenmesi gerektiğine dair genel bir kural kullanılmaz. İmplantın materyali, cerrahi bölgenin durumu ve MR’ın aciliyeti değerlendirilir. Yakın zamanda ameliyat olan hastanın ağzında şişlik ve ağrı bulunması, uzun süre hareketsiz yatmayı zorlaştırabilir; bu pratik konu güvenlikten ayrıdır.
MR acil bir tıbbi nedenle istenmişse yalnızca dental implant varlığı yüzünden çekim geciktirilmemelidir. Radyoloji ekibi implant bilgilerini inceler. Elektif bir çekimde belgeler eksikse doğrulama için kısa erteleme yapılabilir. İmplant cerrahisi sonrası geçici protez veya hareketli metal parça varsa bunların durumu ayrıca kontrol edilir.
Hasta tarafından çıkarılabilen protezler MR odasına girmeden önce genellikle çıkarılır. Metal kroşe, bar bağlantısı veya mıknatıslı tutucu içerebilirler ve görüntü artefaktına neden olabilirler. Protez güvenli bir kutuda saklanmalıdır. İmplant üstü sabit köprü ise hasta tarafından çıkarılmaz; söküm gerekip gerekmediğine radyolog ve diş hekimi birlikte karar verir.
Sabit protezi yalnızca görüntü kalitesini artırmak için sökmek her zaman gerekli veya kolay değildir. Vida kanalı, protezin yaşı ve bağlantı riski değerlendirilir. Söküm sırasında kırılma veya vida hasarı olasılığı varsa beklenen görüntü faydasıyla karşılaştırılır. Bazı durumlarda farklı MR sekansı daha uygun çözüm olabilir.
Bazı overdenture veya yüz protezi sistemlerinde mıknatıslı tutucular kullanılabilir. Bu parçaların MR koşulları standart titanyum implant gövdesinden farklı olabilir. Üreticinin MR güvenlik etiketi, alan gücü sınırı ve çıkarılabilir parça talimatı incelenmelidir. İmplant kartında yalnızca implant gövdesinin markası yazıyorsa üst yapı ayrıca belgelenmelidir.
Hasta protezinde mıknatıs olup olmadığını bilmiyorsa tedaviyi yapan klinikten bilgi isteyebilir. Radyoloji personeli tahmin yürütmek yerine ürün bilgisini doğrular. Belge bulunamazsa güvenlik protokolüne göre risk değerlendirmesi yapılır; hastanın protezi zorlayarak çıkarması istenmez.
MR sırasında belirgin ısınma, çekilme, ağrı veya yeni bir his oluşursa hasta alarm düzeneğini kullanarak ekibe haber vermelidir. Hafif titreşim hissi kaygı veya cihaz gürültüsüyle ilişkili olabilir; yine de ekibin değerlendirmesi gerekir. Hasta rahatsızlığı tolere etmeye çalışarak çekime sessizce devam etmemelidir.
Çekim durdurulduğunda ağız ve protez kontrol edilir. Sorunun implanttan, sabit restorasyondan veya başka bir cihazdan kaynaklanıp kaynaklanmadığı araştırılır. Güvenli görülürse farklı protokolle devam edilebilir. MR sonrası yeni hareketlilik veya sürekli ağrı varsa diş hekimi muayenesi yapılır.
Sabit ortodontik braket ve teller MR’da özellikle yüz ve beyin görüntülerinde artefakt oluşturabilir. Bazı teller çıkarılabilir; braketleri sökmek ise ek işlem ve mine riski taşıyabilir. Görüntüleme alanı ve aciliyet ortodontist ile radyolog tarafından değerlendirilir. Şeffaf plak ve çıkarılabilir retainer çekimden önce çıkarılabilir.
Kanal tedavisindeki metal post, amalgam dolgu, kron ve çene cerrahisi plakları da bildirilmelidir. Bu materyallerin çoğu MR’ı otomatik olarak engellemez, fakat yakın bölgedeki görüntüyü etkileyebilir. Dental implantın güvenli kabul edilmesi diğer bütün ağız içi materyallerin aynı olduğu anlamına gelmez.
Kartta implantın üreticisi, sistemi, çapı, boyu, yerleştirme tarihi ve mümkünse lot bilgisi bulunur. Protezde özel mıknatıs veya farklı alaşım varsa ayrıca kaydedilir. Bu bilgiler yalnızca MR için değil, ileride vida veya abutment gerektiğinde de yararlıdır. Kart kaybolursa klinik cerrahi kayıtlarından yenilenebilir.
Marka bilinmiyorsa panoramik röntgen implantın konumunu gösterir, fakat alaşımı kesin olarak belirlemeyebilir. Eski klinik, fatura, etiket veya protez laboratuvarı kayıtları araştırılır. Acil MR gerektiğinde radyoloji birimi belirsizliği kendi güvenlik prosedürüyle yönetir; hasta tıbbi çekimi kendi kararıyla iptal etmemelidir.
Bazı MR incelemelerinde damar yoluyla gadolinyum temelli kontrast madde kullanılabilir. Kontrast gereksinimi dental implanttan bağımsız olarak incelenen hastalığa göre belirlenir. Böbrek hastalığı, daha önce kontrast reaksiyonu ve gebelik olasılığı radyoloji ekibine bildirilmelidir. İmplantın titanyum olması kontrast alerjisi oluşturmaz veya böbrek değerlendirmesinin yerini değiştirmez.
Kontrastsız MR’ın görüntü kalitesi ile metal artefaktı da ayrı konulardır. Kontrast verilmesi implantın oluşturduğu geometrik bozulmayı otomatik olarak ortadan kaldırmaz. Radyolog uygun sekans ve kontrast kararını klinik soruya göre verir. Hasta sırf ağızda implant var diye kontrastı reddetmemeli veya talep etmemelidir.
MR iyonlaştırıcı radyasyon kullanmaz; gebelikte gereklilik ve zamanlama yine tıbbi ekibin değerlendirmesine bağlıdır. Dental implant varlığı gebelikte ek bir metal riski oluşturduğu şeklinde yorumlanmamalıdır. Kontrast madde gereksinimi ayrıca ele alınır. Gebelik veya gebelik şüphesi çekim öncesinde bildirilmelidir.
Yeni implant cerrahisi elektifse gebelik döneminde zamanlaması diş hekimi ve kadın doğum ekibiyle planlanabilir. Ancak başka bir hastalık için gerekli MR, yalnızca yeni dental implant nedeniyle ertelenmemelidir. Cerrahi bölgedeki ağrı veya uzun süre sırtüstü yatma güçlüğü çekim konforunu etkileyebilir; radyoloji personeli pozisyonu buna göre düzenleyebilir.
Manyetik alan gücü arttıkça bazı metal artefaktları ve cihaz koşulları değişebilir. Bir parçanın belirli şartlarda MR uyumlu olması, her alan gücü ve sekans için aynı sonucu göstermez. Dental implantlarda temel güvenlik sorunu çoğunlukla sınırlı olsa da özel protez bağlantıları ve bilinmeyen materyaller üretici bilgisiyle doğrulanır.
Hasta cihaz seçimini kendi başına yapmamalıdır. Radyoloji ekibi incelenecek bölge, gereken çözünürlük ve mevcut metallere göre uygun sistemi belirler. Önceki 1,5 Tesla çekimin sorunsuz olması, farklı koşuldaki bütün taramalar için otomatik onay değildir; güvenlik formu her seferinde güncellenir.
Bu kayıt çekim dosyasında saklanır.
Çoğu modern titanyum dental implant MR’ı otomatik olarak engellemez. İmplant yakınındaki artefakt görüntü kalitesini etkileyebileceğinden radyoloji değerlendirmesi gerekir.
Kemikle bütünleşmiş modern dental implantlarda beklenen bir durum değildir. Yine de ürün ve diğer tıbbi cihaz bilgileri çekim öncesi bildirilmelidir.
Zirkonya kron tek başına ferromanyetik değildir; ancak altında metal, vida veya titanyum implant bulunabilir. Restorasyon bileşenleri birlikte değerlendirilir.
Varsa götürmek yararlıdır. Marka, model ve materyal bilgisi radyoloji ekibinin güvenlik değerlendirmesini kolaylaştırır.
Hasta tarafından çıkarılmaz. Söküm ancak radyoloji ve diş hekimi belirli bir gerekçe görürse klinikte planlanır.
Çoğunlukla ağızdan çıkarılabilen protezler çekim öncesi çıkarılır. Metal ve mıknatıslı parçalar için radyoloji talimatı izlenir.
İmplant çevresinde artefakt oluşturabilir. Etkinin önemi, implantın görüntülenecek bölgeye uzaklığına ve kullanılan protokole bağlıdır.
Yeni bir şikâyet yoksa özel kontrol gerekmeyebilir. Ağrı, hareket veya ısırma değişikliği oluşursa diş hekimi değerlendirmesi istenir.
Dental implant çoğu zaman gerekli MR incelemesinin yapılmasına engel olmaz. Güvenli ve tanısal açıdan yararlı bir çekim için implant ve protez bilgileri, vücuttaki diğer cihazlar ve incelenecek bölge radyoloji ekibine önceden bildirilmelidir. Kişisel karar internetteki genel bir “uyumludur” ifadesiyle değil, ürün ve MR koşulları birlikte değerlendirilerek verilir.
Belge bulunamıyorsa incelemeden vazgeçmek yerine radyoloji merkeziyle erken iletişim kurulmalıdır. Merkez, mevcut bilgilerle çekimin yapılıp yapılamayacağını veya hangi ek kaydın gerektiğini açıklayabilir. Bu yaklaşım hem gerekli tıbbi görüntülemenin gereksiz ertelenmesini hem de randevu günü güvenlik değerlendirmesinin eksik kalmasını önlemeye yardımcı olur.