

Kırılan protez diş tamiri birçok durumda mümkündür; ancak doğru karar kırığın yerine, protezin materyaline, parçaların kayıp olup olmamasına ve protezin kırılmadan önce ağıza ne kadar iyi uyduğuna bağlıdır. Kaidedeki temiz bir çatlak, protezden ayrılan yapay diş veya bazı metal iskelet sorunları laboratuvar desteğiyle onarılabilir. Buna karşılık çok eski, aşınmış, sık kırılan ya da ağız dokularıyla uyumunu kaybetmiş protezi tekrar tekrar tamir etmek güvenli ve işlevsel bir çözüm olmayabilir.
Kırık protez ağızda kullanılmaya devam edilmemelidir. Keskin kenarlar dil, yanak ve diş etini yaralayabilir; iki parçalı protez çiğneme sırasında ayrılıp yutulabilir veya solunum yoluna kaçabilir. Parçalar temiz bir kapta saklanmalı, ev tipi yapıştırıcı sürülmeden diş hekimine götürülmelidir. Profesyonel onarım yalnız parçaları bir araya getirmekten ibaret değildir; kırılmaya neden olan kaide uyumsuzluğu, kapanış yükü, kret değişimi ve kullanım alışkanlıkları da değerlendirilmelidir.
Protez ağızdan dikkatlice çıkarılır ve bütün parçalar bulunmaya çalışılır. Kırık sırasında bir yapay diş veya metal parça kaybolduysa yemek, peçete ve protez kutusu kontrol edilir. Parça ağızda bulunamıyor ve kişi öksürük, hırıltı, göğüs ağrısı ya da nefes alma güçlüğü yaşıyorsa solunum yoluna kaçma olasılığı acil tıbbi değerlendirme gerektirir. Keskin veya büyük bir parçanın yutulduğundan şüpheleniliyorsa da sağlık kuruluşundan yönlendirme alınmalıdır.
Ağız içinde kesik ya da kanama varsa temiz gazlı bezle nazik bası uygulanır. Kırık kenarın oluşturduğu yara protez tekrar takılarak sınanmamalıdır. Kanama durmuyor, yara derin görünüyor veya kişi kan sulandırıcı kullanıyorsa erken değerlendirme gerekir. Protezin kırılmasıyla aynı anda doğal diş, implant üstü bağlantı veya kanca da zarar görmüş olabilir; yalnız akrilik parçaya bakmak yeterli değildir.
Parçalar suyla nazikçe durulanabilir ve kapaklı, temiz bir kutuda taşınabilir. Kaynar su, çamaşır suyu, kolonya veya kuvvetli kimyasal kullanılmaz. Isı akrilik kaidenin biçimini değiştirebilir; kimyasallar yüzeye zarar verebilir ve ağız dokuları için risk oluşturabilir. İki parça birbirine oturuyor diye lastikle bağlamak veya telle sabitlemek de yeni çatlaklara yol açabilir.
Klinik aranırken protezin türü, kırığın yeri, ne zaman olduğu ve ağızda yara bulunup bulunmadığı anlatılır. Protezle birlikte eski modeller, yedek protez veya önceki tedavi bilgileri varsa götürülebilir. Acil geçici çözüm ihtiyacı ile kalıcı tedavi aynı olmayabilir; özellikle ön bölgede estetik gereksinim için geçici bir seçenek planlanırken asıl kırılma nedeni ayrıca ele alınır.
İçerik Dt. Özlem Özcan tarafından hazırlanmış ve dental açıdan değerlendirilmiştir.
Akrilik tam protezin iki parçaya ayrıldığı temiz kırıklar, parçalar eksiksiz ve biçimleri bozulmamışsa çoğu zaman laboratuvarda birleştirilebilir. Parçaların doğru konumda sabitlenmesi, kırık hattının hazırlanması ve protez akriliğiyle onarılması gerekir. Yalnız dış yüzeye materyal sürmek yeterli dayanım sağlamaz. Onarım sonrası kaidenin doku yüzeyi ve kapanış temasları yeniden kontrol edilir.
Protezden tek bir yapay dişin ayrılması da sık görülen onarımlardandır. Çıkan diş sağlam ve yeri uygunsa tekrar bağlanabilir; kayıpsa renk, boyut ve biçim açısından uyumlu yeni bir diş seçilir. Yapay dişin düşmesi bazen yalnız bağlantı problemidir, bazen karşı dişle aşırı temas veya kaide deformasyonu vardır. Yeni dişi aynı boşluğa yerleştirmeden önce neden araştırılır.
Küçük çatlaklar ilerlemeden onarılabilir. Kullanıcı çatlağı yalnız temizlikte fark etmiş ve protez henüz ayrılmamış olabilir. Çatlak üzerine yapıştırıcı sürmek veya protezi bükerek kontrol etmek hattı büyütebilir. İnce çizginin yalnız yüzeysel çizik mi, kaide boyunca ilerleyen kırık mı olduğu ışık ve büyütmeyle değerlendirilir.
Bölümlü protezlerde akrilik kaide, yapay diş veya bazı ek parçalar onarılabilir. Metal iskelet ve kroşe kırıkları daha karmaşıktır. Metalin türü, kırığın konumu ve kaynak ya da lazer onarımına uygunluğu laboratuvar tarafından değerlendirilir. Kancanın penseyle bükülmesi metal yorgunluğunu artırabilir ve destek dişe zarar verecek bir kuvvet oluşturabilir.
Hekim önce parçaların birbirine doğru oturup oturmadığını ve eksik bölüm bulunup bulunmadığını inceler. Evde yapıştırılmış parçalarda kalın yapıştırıcı tabakası iki yarımı yanlış konumda tutabilir. Bu durum dişlerin kapanışını değiştirir ve profesyonel onarımı zorlaştırır. Bazen yapıştırıcının ve hasarlı akriliğin uzaklaştırılması için daha fazla materyal kaldırmak gerekir.
Protez kırılmadan önce gevşek miydi, yemek yerken oynuyor muydu, belirli bir noktada vuruyor muydu ve daha önce kaç kez onarıldı soruları önemlidir. Masadan düşmeye bağlı tek kaza ile aylar içinde aynı yerden tekrarlayan kırık aynı biçimde yönetilmez. Tekrarlayan kırık protezin dokudan desteğini kaybettiğini, kapanışın dengesiz olduğunu veya kaidenin yetersiz kalınlıkta bulunduğunu gösterebilir.
Ağız muayenesinde dişsiz kret, mukoza, kalan dişler ve implant bağlantıları kontrol edilir. Kret zamanla küçülmüşse protez altında boşluk oluşabilir ve çiğneme kuvveti küçük alanlarda yoğunlaşabilir. Bölümlü protezde destek dişin çekilmesi veya hareketlenmesi tasarımı bozabilir. Bu durumda yalnız kırığı birleştirmek protezin ağızdaki desteğini geri getirmez.
Kapanış kâğıtlarıyla erken ve dengesiz temaslar belirlenir. Bir tarafta yüksek temas, protezin diğer taraftan kalkmasına ve kaidede bükülme gerilimine neden olabilir. Protez ağız dışında sağlam görünse bile çiğneme sırasında esniyor olabilir. Onarım planına kapanış düzenlemesi, astarlama, kaide yenileme veya yeni protez eklenebilir.
En açık neden protezin sert zemine düşmesidir. Temizlik sırasında ıslak protez elden kayabilir; porselen lavabo veya fayans üzerine düşen akrilik kaide çatlayabilir. Bu nedenle protez su dolu lavabo ya da katlanmış havlu üzerinde temizlenmelidir. Kutuda saklanırken üzerine ağır eşya konmamalı, çocukların ve evcil hayvanların ulaşamayacağı bir yerde tutulmalıdır.
Uyumsuz kaide, ağızdaki kuvvetleri dengeli dağıtamaz. Kret ile protez arasında boşluk olduğunda protez bir kaldıraç gibi esneyebilir. Üst tam protezde orta hat boyunca, alt protezde ince bölgelerde gerilim birikebilir. Kullanıcı gevşekliği daha güçlü ısırarak veya yoğun yapıştırıcıyla telafi etmeye çalıştığında malzeme yorgunluğu sürebilir.
Yapay dişlerin aşınması ve kapanış değişiklikleri de kırığa katkıda bulunur. Protezin bir bölgesindeki dişler daha erken temas ederse çiğneme kuvvetleri kaideye eşit aktarılmaz. Doğal karşı dişler, porselen restorasyonlar veya implant üstü yapı akrilik dişlerden daha sert olabilir; aşınma ve kuvvet dağılımı düzenli kontrollerde değerlendirilir.
Protez kaidesinin ince olması, tamirlerden sonra zayıflaması, materyalde gözenek veya eski çatlak bulunması dayanımı azaltabilir. Yıllar içinde ağız dokuları değişirken protezin biçimi aynı kalır. Eski protezin yenilenme zamanı yalnız görüntüsüne değil, bu yapısal ve biyolojik değişikliklere göre belirlenir.
Diş sıkma, sert gıdaları ısırma, kabuk kırma ve protezi ağızda bükerek çıkarma tekrarlayan yük oluşturabilir. Bölümlü protezin tek kancasından çekilmesi kaideyi döndürebilir. İmplant tutuculu protez doğru yönde çıkarılmadığında ataşman çevresinde gerilim oluşabilir. Kullanım tekniği onarım sonrasında yeniden gösterilmelidir.
Ev tipi hızlı yapıştırıcılar ağız içinde uzun süre kullanılmak ve çiğneme yükü taşımak için tasarlanmamıştır. Yapıştırıcının içeriği dokuları tahriş edebilir; pürüzlü artıklar dil ve mukozayı yaralayabilir. Parçalar birkaç saniye içinde yanlış açıda sabitlenirse protez ağıza oturmaz ve kapanış bozulur. Görsel olarak birleşmiş olması işlevsel olarak doğru tamir edildiğini göstermez.
Yanlış hizalanmış bir kaide çiğneme sırasında yeni basınç noktaları oluşturabilir. Kullanıcı protezi zorlayarak taktığında yara, destek dişte yük veya implant ataşmanında hasar gelişebilir. Yapıştırılan hat kısa süre sonra yeniden ayrılırsa küçük parçalar yutulabilir. Kırık protezle uyumak bu riski artırabilir.
Eczanede satılan geçici tamir kitleri de profesyonel değerlendirmenin yerini tutmaz. Materyalin fazla kullanılması doku yüzeyini değiştirir; kimyasalın uygunsuz karıştırılması ısı ve artık monomer sorunu oluşturabilir. Kırığın nedeni düzeltilmediğinde geçici onarım kullanıcının kliniğe başvurmasını geciktirebilir. Özellikle metal parçalı ve implant bağlantılı protezlere evde müdahale edilmemelidir.
Protez zaten yapıştırıldıysa durum hekimden saklanmamalıdır. Kullanılan ürünün adı biliniyorsa paylaşılır. Parçaları yeniden ayırmak için aseton, tiner veya sıcak su kullanılmaz. Hekim, kontamine ve biçimi bozulmuş alanın onarılıp onarılamayacağını değerlendirir; bazı vakalarda yeni protez daha öngörülebilir olabilir.
Önce parçalar doğru anatomik konumda birleştirilerek indekslenir. Kırık hattı, yeni akriliğin yeterli kalınlık ve bağlantı sağlayacağı biçimde hazırlanır. Uygun protez materyali laboratuvar koşullarında uygulanır, polimerize edilir, fazlalıklar düzeltilir ve yüzey cilalanır. Dokuya temas eden yüzey pürüzsüz olmalı, ancak protezin özgün uyumu gelişigüzel aşındırılmamalıdır.
Kayıp yapay diş onarımında eski diş kullanılabiliyorsa konumu kapanış ve estetikle doğrulanır. Yeni diş seçilecekse komşu dişlerin rengi, aşınması ve biçimi dikkate alınır. Çok beyaz veya boyutça uyumsuz bir diş yalnız estetik sorun oluşturmaz; erken temasla protezi hareket ettirebilir. Bağlantı yüzeyi mekanik ve kimyasal tutuculuğa uygun hazırlanır.
Onarımın ardından protez ağızda denenir. Kenarlar, basınç alanları, oturma, tutuculuk ve kapanış kontrol edilir. Laboratuvarda parçalar doğru birleşse bile ağız dokuları değişmişse protez gevşek kalabilir. Bu durumda aynı seansta ya da iyileşme planına göre astarlama düşünülebilir. Astarlama ile kırık tamiri farklı işlemlerdir ve her tamire eklenmez.
Metal iskelet onarımında kaynak bölgesinin dayanımı, kancanın esnekliği ve destek dişle ilişkisi değerlendirilir. Metal parça yalnız lehimlenip ağıza takılmaz; iskeletin pasif oturması gerekir. Büyük deformasyon, çoklu kırık veya önemli destek diş kaybında yeni iskelet tasarımı daha uygun olabilir.
Tamir, kırılmış veya ayrılmış parçanın yapısal olarak yeniden birleştirilmesidir. Astarlama, mevcut protezin dokuya bakan yüzeyine yeni materyal eklenerek değişmiş ağız dokularına uyumunun geliştirilmesidir. Kaide yenilemede ise yapay dişler ve diş ilişkisi korunurken akrilik tabanın büyük bölümü laboratuvarda değiştirilir. Bu işlemler benzer görünse de farklı sorunları çözer.
Kırık temiz ve protez öncesinde iyi uyumluysa yalnız tamir yeterli olabilir. Protez kırılmadan önce gevşekse, altına sürekli yemek kaçıyor veya yapıştırıcı ihtiyacı artıyorsa astarlama gerekebilir. Protez altına yemek kaçması kaide uyumsuzluğunun işareti olabilir. Astarlama kararı mukoza sağlığı ve kapanış kontrolünden sonra verilir.
Kaide yenileme, dişlerin estetik ve kapanış düzeni kabul edilebilirken tabanın eskidiği bazı vakalarda düşünülebilir. Yapay dişler aşınmış, dikey boyut azalmış veya diş dizimi hatalıysa yalnız kaideyi değiştirmek sorunu sürdürür. Protezin bütün parçaları ayrı ayrı değil, tek bir işlev sistemi olarak değerlendirilir.
Geçici yumuşak astar, hassas veya iyileşen dokularda kısa süreli kullanılabilir. Kalıcı bir kırık onarımı değildir ve bakım talimatı farklıdır. Yüzey sertleşmiş, yırtılmış veya koku tutmuşsa yenilenmesi gerekir. Kullanıcı evde astar malzemesi eklememelidir.
Protez çok sayıda yerden kırılmış, parçaları kaybolmuş veya ısıyla biçimi bozulmuşsa doğru ilişkiyi yeniden kurmak mümkün olmayabilir. Tekrarlayan onarımlar kaidede farklı materyal sınırları ve zayıf bölgeler oluşturabilir. Aynı hat yeniden kırılıyorsa daha güçlü akrilik eklemekten önce tasarım, kalınlık, destek ve kapanış yeniden planlanmalıdır.
Ağız dokuları protezin yapıldığı dönemden belirgin biçimde değişmişse onarılmış kaide oturmayabilir. İleri kret değişimi, yeni çekimler, destek diş kaybı veya implant eklenmesi tasarımı geçersiz kılabilir. Bu durumda yeni ölçü, çene ilişkisi ve diş dizimi gerekir. Eski protezin tamiri yalnız kısa süreli geçiş çözümü olabilir.
Yapay dişler ileri derecede aşınmışsa yüz yüksekliği, çiğneme ve konuşma etkilenebilir. Kırık hattı onarılsa bile aşınmış kapanış düzelmez. Dişlerde yaygın renk değişimi, kaidede gözenek ve temizlenemeyen birikim de yenilemeyi destekleyebilir. Yalnız protezin yaşı karar verdirmez; mevcut işlev ve doku sağlığı belirleyicidir.
Kalan dişlerin durumu değişmişse bölümlü protezin kancaları ve destekleri yeniden tasarlanmalıdır. Yeni kron yapılan dişe eski kancayı zorlamak veya çekilmiş dişin boşluğunu gelişigüzel akrilikle doldurmak uygun olmayabilir. Geçici diş ekleme bazı koşullarda yapılabilir, fakat final protezin kuvvet dağılımı ayrıca planlanır.
Onarımın kullanım süresi için tek bir yıl verilemez. Temiz bir kaza kırığı, iyi uyumlu protez ve düzeltilmiş kapanış koşullarında uzun süre işlev görebilir. Uyumsuz kaide, diş sıkma ve eski materyal devam ediyorsa kısa sürede yeniden çatlayabilir. Onarım hattının görünmemesi dayanımın doğal kaideyle aynı olduğu anlamına gelmez.
Tamir sonrası ilk günlerde sert ve yapışkan gıdalarla test yapılmaz. Hekimin önerdiği biçimde yumuşak besinlerle başlanır ve iki taraflı dengeli çiğneme uygulanır. Yeni ağrı, tıklama veya hareket fark edilirse protez zorlanmaz. Protezin ele alınma ve çıkarılma yönü yeniden öğrenilir.
Kontrol randevusunda onarım hattı, doku uyumu ve kapanış incelenir. Bazı laboratuvar işlemlerinden sonra küçük basınç alanları oluşabilir. Kullanıcı rahatsız eden yeri kendi başına düzeltirse cilalı yüzey bozulur ve çatlak başlangıcı oluşabilir. Profesyonel küçük ayar, protezin bütün ilişkisi korunarak yapılır.
Onarımın başarısı kullanıcının bakımına da bağlıdır. Protez uygun fırça ve temizleyiciyle, su veya havlu üzerinde temizlenir. Kaynar suya konmaz, kurumasına izin verilmez ve gece saklama talimatına uyulur. Protez diş bakımı materyal ile ağız dokularının korunmasını birlikte hedefler.
Temizlik sırasında en sık önlenebilir risk düşürmedir. Lavaboya su doldurmak veya kalın havlu sermek darbe şiddetini azaltır. Protez iki ucundan aşırı bükülmeden tutulur. Kancalı protez çıkarılırken hekimin gösterdiği iki taraflı hareket uygulanır; tek noktadan çekilmez.
Protez gece rastgele peçeteye sarılmamalıdır. Peçeteyle birlikte çöpe atılabilir, üzerine basılabilir veya evcil hayvan tarafından çiğnenebilir. Kapaklı ve hava alan uygun kutu kullanılır; materyaline göre su veya önerilen solüsyonda saklanır. Üzerine isim yazılması ortak yaşam alanlarında karışmayı önleyebilir.
Sert kabukları protezle kırmak, buz çiğnemek ve paketi dişlerle açmak bırakılmalıdır. Çok sert yiyecekler küçük parçalara ayrılır. Protez hareket ediyorsa daha güçlü ısırmak yerine kontrol randevusu alınır. Yapıştırıcı kullanım miktarının giderek artması uyum kaybının işareti olabilir.
Düzenli kontroller yalnız ağız kanseri taraması veya kalan dişler için değildir; protezin çatlakları, aşınması ve doku uyumu da incelenir. Kullanıcı henüz ağrı hissetmeden ince bir çatlak fark edilebilir. Kilo değişimi, yeni ilaçlar, ağız kuruluğu ve yeni çekimler protez uyumunu etkileyebilir.
Tam protez, bir çenedeki dişlerin tümünü akrilik kaide üzerinde taşır. Üst tam protezin geniş damak yüzeyi tutuculuğa katkıda bulunurken orta hat, materyal inceliği ve kaide altındaki boşluk kırılma davranışını etkileyebilir. Alt tam protez daha dar ve at nalı biçimindedir; dil, yanak ve kret anatomisi nedeniyle farklı bükülme kuvvetleriyle karşılaşır. Bu nedenle iki protezde benzer görünen çatlak aynı güçlendirme yöntemiyle ele alınmayabilir.
Bölümlü protezlerde kuvvet yalnız dişsiz kret üzerinde taşınmaz; destek dişler, tırnaklar, kancalar ve metal iskelet de sisteme katılır. Akrilik bölüm kırıldığında iskeletin ağıza pasif oturup oturmadığı kontrol edilmelidir. Destek diş hareket etmiş, yeni dolgu-kuron yapılmış veya kanca deforme olmuşsa kaide onarılsa bile protez tek yönde sallanabilir. Kırık yapay dişin altında metal kafes bulunması, yeni dişin bağlantı yöntemini de değiştirir.
Esnek materyalli protezlerde klasik akrilik tamir teknikleri her zaman uygulanamaz. Materyalin türü bilinmeden ısıtma, yapıştırma veya akrilik ekleme yapılması yüzeyi bozabilir. Üretici sistemi ve laboratuvarın ilgili materyalle çalışma olanağı araştırılır. Küçük bir kanca deformasyonu gibi görünen sorun, esnek gövdenin genel uyum kaybıyla ilişkiliyse yeni protez gerekebilir.
İmplant tutuculu hareketli protezlerde kaidenin yanında ataşman yuvaları ve implantlarla olan oturma ilişkisi değerlendirilir. Ataşman çevresindeki akrilik ince kaldığında çatlak oluşabilir. Onarım sırasında yuva yanlış konumda sabitlenirse protez implantlara gerilimle oturabilir veya hiç oturmayabilir. Gerekirse ataşmanlar ağızda yeniden konumlandırılır ve retansiyon parçaları yenilenir. İmplant bağlantısı pense veya ev aletiyle düzeltilmez.
Sabit implant üstü hibrit protez kullanıcı tarafından çıkarılamaz. Akrilik diş veya kaplama kırıldığında vida, altyapı ve implantlar hekim tarafından değerlendirilir. Yalnız görünen parçanın onarılması, altyapı kırığı veya pasif oturmama sorununu gözden kaçırabilir. Protez klinikte çıkarılabilir, vida ve bağlantılar incelenebilir; onarım süresince geçici çözüm gereksinimi planlanır.
Üst tam protezin ön-orta bölümünde tekrarlayan çatlak yalnız “akrilik zayıf” şeklinde yorumlanmamalıdır. Kaidenin damakla teması azalmışsa çiğneme sırasında protez esneyebilir. Derin frenulum, belirgin torus, yetersiz kaide kalınlığı veya aşırı rölyef de gerilim oluşturabilir. Kapanışın iki yanında eşit olmayan temaslar protezi dönüşümlü olarak bükebilir. Aynı hattı her seferinde daha kalın materyalle kapatmak nedeni çözmeyebilir.
Alt protezde orta hat veya implant çevresi kırığı, dar kaide alanı ve ataşman yuvalarının bıraktığı ince akrilikle ilişkili olabilir. İmplantların birbirine göre açısı, protezin takıp çıkarılırken izlediği yol ve ataşmanların retansiyon düzeyi değerlendirilir. Çok sıkı ataşman, protez çıkarılırken aşırı bükülmeye yol açabilir; çok gevşek ataşman ise çiğneme hareketini artırabilir. Güçlendirme tasarımı temizlenebilirliği ve doku alanını engellememelidir.
Diş sıkma veya gece protezle uyuma tekrarlayan yük süresini artırabilir. Kullanıcının çene kaslarında sabah yorgunluğu, protez dişlerinde düzleşme ve karşı dişlerde aşınma bulunabilir. Hareketli protezi gece çıkarmak birçok hastada doku sağlığı için de yararlıdır; ancak kırığı yalnız gece kullanımına bağlamadan bütün kuvvet sistemi incelenir. Gerekli görülürse karşı çene restorasyonları ve oklüzal düzen de ele alınır.
Tekrarlayan kırık yeni protez kararını gündeme getiriyorsa eski protez tanısal veri olarak saklanır. Kırık hattı, aşınma yüzeyleri ve vuruk bölgeleri yeni tasarımın nerede geliştirilmesi gerektiğini gösterir. Eski protezin ölçüsü kopyalanıp yalnız daha yeni materyalle üretilmesi aynı sorunu yeniden oluşturabilir. Yeni ölçü, sınır şekillendirme ve çene ilişkisi kaydı gerekir.
Protez onarım için laboratuvara gönderildiğinde kullanıcı bir süre dişsiz kalabilir. Bu süre kırığın karmaşıklığına, ölçü veya astarlama ihtiyacına ve laboratuvar planına bağlıdır. Sosyal ve mesleki gereksinim önceden paylaşılır; ancak hız uğruna yanlış hizalanmış veya cilası yetersiz onarım ağıza verilmemelidir. Basit onarım ile yeni ölçü gerektiren işlem aynı teslim süresine sahip değildir.
Eski bir yedek protez bulunuyorsa ağıza uygunluğu kontrol edilmeden uzun süre kullanılmamalıdır. Yıllar önceki protez düşük kapanışlı, gevşek veya mevcut implantlarla uyumsuz olabilir. Kısa süreli kullanım düşünülürse keskin kenarları, hijyeni ve kalan dişlerle ilişkisi incelenir. Yedek protezi sıcak suyla yumuşatıp ağıza uydurmaya çalışmak deformasyona neden olur.
Ön bölgedeki tek yapay diş kaybında geçici estetik çözüm her vakada aynı değildir. Kırık dişin boşluğu keskin değilse protez kullanılmadan kısa bekleme, hızlı laboratuvar onarımı veya klinik geçici seçenek değerlendirilebilir. Boşluğa sakız, mum, takma tırnak materyali veya hazır diş parçası yerleştirilmemelidir. Bu maddeler yutulabilir ve protez yüzeyini kontamine edebilir.
Tamir sırasında beslenme yumuşak fakat dengeli tutulur. Protezsizken sert ve büyük lokmalar boğulma riskini ve çiğneme zorluğunu artırabilir. Besinler küçük doğranır, acele edilmez; kalan doğal dişler varsa tek bir zayıf dişe aşırı yük verilmez. Yutma sorunu olan yaşlılarda bakım veren ve gerekirse diyetisyen desteği gerekir.
Onarım teslim edildiğinde yalnız tezgahta incelenip verilmez. Ağızda oturma, konuşma, dudak desteği ve kapanış kontrol edilir. Kullanıcı ilk lokmalarda hangi değişiklikleri bekleyeceğini ve hangi belirtide geri dönmesi gerektiğini öğrenir. Böylece acil tamir, kontrolsüz ve uzun süreli bir geçici kullanıma dönüşmez.
Tamir edilen alan ilk günlerde dil tarafından daha belirgin hissedilebilir. Keskinlik veya pürüz varsa törpülenmez; laboratuvar cilası için kliniğe bildirilir. Protez takılırken güç kullanmak yerine doğru yönde oturtulur. Tam oturmuyorsa ısırarak bastırmak onarım hattına ve destek dokulara zarar verebilir.
Her öğünden sonra protez ve ağız durulanır. Kalan doğal dişler, kancaların temas ettiği yüzeyler ve implant ataşmanları dikkatle temizlenir. Protez temizleme tableti kullanılacaksa üretici ve hekim önerisi izlenir; metal parçalar bazı solüsyonlardan etkilenebilir. Normal diş macunu yüzeyi çizebilir.
Onarım sonrasında gelişen yara, tek noktada basınç, kapanışta değişim ve konuşurken tıklama kaydedilir. Ağrı kesiciyle protezi zorla kullanmak sorunun kaynağını gizleyebilir. Ağızda iki haftadan uzun süren yara veya renk değişikliği ayrıca değerlendirilmelidir.
Gece kullanımına ilişkin talimat protez ve tedavi aşamasına göre değişebilir. Genel olarak hareketli protezin çıkarılması dokuların dinlenmesine ve temizliğe olanak verir. Yeni çekim üzerine kullanılan immediat protezde ilk günlere özgü talimat bulunabilir. Tamir işlemi bu özel planı kendiliğinden değiştirmez.
Parçalar eksiksiz ve biçimi bozulmamışsa çoğu vakada laboratuvar onarımı değerlendirilebilir; uyum ve kapanış da kontrol edilir.
Sağlamsa tekrar bağlanabilir; kayıpsa renk ve biçim uyumlu yeni diş seçilebilir. Düşme nedeni araştırılmalıdır.
Hayır. Yanlış hizalama, doku tahrişi ve profesyonel onarımın zorlaşması gibi riskler taşır.
Keskin kenar, ayrılma ve yutma riski nedeniyle kullanılmamalı; klinikten geçici çözüm için yönlendirme alınmalıdır.
Basit onarımlar hızlı yapılabilir; laboratuvar yoğunluğu, kırık tipi, astarlama veya ölçü ihtiyacı süreyi değiştirir.
Kırılma nedeni sürüyorsa olabilir. Kaide uyumu, kapanış, materyal ve kullanım alışkanlıkları düzeltilmelidir.
Bazı kancalar yenilenebilir; metal türü, iskelet ve destek dişin durumu laboratuvar değerlendirmesi gerektirir.
Beklemek çatlağın büyümesine yol açabilir. Protez bükülmeden ve kullanılmadan kontrol ettirilmelidir.
Hayır. Tamir kırığı birleştirir; astarlama protezin doku yüzeyini mevcut ağız yapısına uyarlar.
Yeni protez hazırlanırken estetik ve işlev ihtiyacına göre geçici seçenekler değerlendirilebilir.
Kırılan protezlerin önemli bir bölümü profesyonel yöntemlerle onarılabilir. Bununla birlikte başarılı tamir, parçaları yapıştırmaktan daha kapsamlıdır. Protezin kırılmadan önceki uyumu, kapanış dengesi, ağız dokularındaki değişim ve tekrarlayan yükler incelenmelidir. Ev tipi yapıştırıcı ve törpüleme protezi yanlış konumda sabitleyebilir, dokuyu yaralayabilir ve sonraki onarımı güçleştirebilir.
Temiz bir kaza kırığında onarım yeterli olabilir; çok eski, uyumsuz, aşınmış veya birden fazla kez kırılmış protezde yenileme daha doğru olabilir. Tamir, astarlama, kaide yenileme ve yeni protez farklı sorunlara yöneliktir. Seçim protezin yaşı kadar ağızdaki desteğe, malzemenin durumuna, çiğneme işlevine ve bakım yapılabilirliğine göre verilmelidir.